26. Een leven zonder sociale media

Social media is een verzamelbegrip voor de online platformen waarop gebruikers de inhoud verzorgen, met of zonder redactionele of professionele tussenkomst. 



Mijn sociale media verleden

In de onderbouw van de middelbare school kwam ik in aanraking met een nieuw fenomeen: Hyves. Voor velen was het een belangrijk onderwerp van de dag. Steeds meer vrienden en familieleden werden lid met van dit online platform. Onwetend en tikkeltje verlegen als ik was hoorde ik de gesprekken aan maar stelde geen vragen. Op de vraag waarom ik nog geen account had aangemaakt had ik niet echt een duidelijk antwoord. Mijn interesse was duidelijk nog niet gewekt.

Totdat een van mijn beste vriendinnen toentertijd ook een profiel had aangemaakt. Ze liet me haar pagina zien en wat er allemaal mogelijk was. Nog steeds begreep de hele trend niet zo. Ik hoor mezelf nog de vraag stellen: 'Maar wat kan ik er nu mee?' Ik begreep dat ik vrienden konden worden met mensen die ik ook in het dagelijks leven tegenkwam, dat ik mijn favoriete vakantiefoto's kon plaatsen en dat ik 'krabbels' (lees: reacties/berichtjes) achter kon laten op diverse pagina's. 'Maak ook een pagina aan, dan kunnen we vrienden worden!' Na een kleine aarzeling besloot ik een account aan te maken. Ik koos de meest drukke achtergrond die ik kon vinden, koos de kleuren van de pagina zorgvuldig uit en voilà. 

Kort daarna was ik los. Ik keek iedere dag wel even op de pagina van Hyves om te kijken wat mensen hadden geplaatst. Ik liet gekke, vrolijke reacties achter bij mijn vriendinnen en paste regelmatig mijn achtergrond aan. De gekte rondom de sociale media was begonnen.

Een krap jaar daarna begonnen mensen over het Amerikaanse platform Facebook. Ik nam een kijkje en besloot een profiel aan te maken. Dit was in 2009. Mijn eerste indruk van Facebook? Saai. Ik kon namelijk  helemaal de achtergrond niet veranderen! Vergeleken met Hyves was Facebook maar 'serieus gedoe'. De eerste jaren heb ik niet tot amper op Facebook gekeken. Ik had gewoon een account 'voor het geval dat'. 

In de tussentijd moest ik ook maar geloven aan een twitteraccount. Wederom zag ik in eerste instantie niet het nut in van een platform dat ongeveer hetzelfde kon als Hyves en Facebook. Toch was er iets in mij dat toch besloot zich over te halen en een account aan te maken. Misschien een lichte vorm of FOMO?(verschrikkelijke afkorting vind ik persoonlijk, maar dat terzijde.)

Het handige aan Twitter was het feit dat dit makkelijk op je telefoon kon worden geopend. De eerste mobieltjes die ik in mijn bezit heb gehad hadden nauwelijks een fotocamera, laat staan een goede internetverbinding. Door de opkomst van de smartphones veranderde dit natuurlijk gigantisch. Het ritueel van dagelijks 'even' (lees: soms wel uren) op de computer te kijken naar MSN, Hyves en Facebook werd omgegooid. Ik kreeg een telefoon met apps, zogenaamde Applications, waarbij ik met één simpele klik verwijderd was van de diverse pagina's die ik wilde bekijken. Wat een uitvinding!

Jaren verstreken, mobiele telefoons werden uitgebreid met internetabbonementen (vaarwel prepaid) en sociale media werd groot. Uiteraard was ik in de tussentijd nog even lid geworden van Instagram.  Elke dag scrolde ik door pagina's op zoek naar de nieuwtjes, de mooiste kleding, de grappigste filmpjes etc. Als een sluwe vos waren de sociale media mijn leven binnengekropen en beheersden ze een bepaald deel van mijn dag. 

Twijfels

De wereld is in de ban van de sociale media. Ieder bedrijf, programma en zelfs deze blog heeft een eigen sociale media pagina. Als je als bedrijf geen sociale media accounts onderhoudt is dit letterlijk een achterstand en mogelijk zelfs het einde. Bedrijven hebben mensen in dienst om de sociale media up to date te houden. 

Winacties, kortingscodes en prijsvragen; alles komt voorbij in je dagelijkse tijdlijn. Ook heel veel reclame en nep nieuws overigens. Elke dag klikte ik meerdere keren de diverse apps aan om mezelf vol te zuigen met de nieuwste berichten. Ik werd behoorlijk geinfluenced. (nog zo'n woord waar je spontaan jeuk van krijgt.)

Een aantal jaren geleden begon het te knagen. Het idee dat een heel groot deel van de bevolking op deze aarde 'verslaafd' is aan deze online platformen vond ik soms heel beangstigend. Zijn deze kanalen wel zo 'sociaal'? Bij iedere gebeurtenis, van een bruiloft tot een 'koffietje drinken op de hoek', wordt de telefoon gepakt en het wordt vastgelegd. Waar mijn ouders vroeger de opmerking 'jij zit ook altijd op je telefoon' regelmatig de kamer inslingerden, zie ik ze nu zelf regelmatig scrollen op de media. Dit zijn maar een klein aantal voorbeelden. En toch vond ik het niet genoeg om er mee te stoppen, sterker nog; het gebruik van de kanalen nam misschien nog wel meer toe.

 Er zitten namelijk ook heus wel voordelen aan het vele gebruik van je telefoon, namelijk:

- De wachttijd op een bus of trein is zo voorbij.

- Het serieuze vervelen wordt een stuk langer uitgesteld.

- Waar de sociale media je soms een gevoel van een eenzaamheid kunnen geven, kunnen ze deze soms ook juist ontnemen.

- Het is toch ook geweldig om je successen met de wereld te kunnen delen?

Het omslagpunt

Ruim een maand geleden kwam daar het grote omslagpunt. Mijn man was van huis weg vanwege zijn werk en ik was veel alleen thuis. Door de pandemie was het niet mogelijk om er veel op uit te gaan en leuke dingen te doen, dus ik zocht mijn afleiding in de oneindige pagina's van de sociale media. 

In het weekend kwam een vriendin langs en bleef gezellig een nachtje logeren. We kennen elkaar al vanaf groep 1 van de basisschool, meer dan 20 jaar dus! Zij vertelde op een gegeven moment dat ze alle sociale media had verwijderd. Ze was sowieso al niet heel actief op de platforms en besloot dat het niet meer een bepaalde toegevoegde waarde in het leven had. 

Wauw.

Ze sloeg de spijker op zijn kop. 

Het weekend was heel gezellig. We spraken over van alles, wandelden flinke stukken door de natuur, speelden spelletjes en lachten wat af. Ik heb dit weekend alleen in de avond mijn telefoon aangeraakt om met mijn man te bellen. Geen sociale media, geen scherm vol met pushmeldingen, helemaal niks. Geweldig. 

Na dit weekend besloot ik om Facebook, Twitter en Instagram van mijn telefoon af te gooien. Mijn accounts bestaan nog wel, ik vind het dan wel weer zonde om alle herinneringen te verwijderen. Ook omdat ik sommige foto's niet meer op mijn telefoon of laptop heb staan, maar nog wel kan zien via de sociale media. 

Ik was van tevoren een beetje bang dat ik in een soort gat zou vallen. Wat ga ik doen met de tijd dat ik moet wachten? Wat als ik leuke nieuwtjes niet meekrijg? Wat als? Wat als?

Maar eigenlijk viel het allemaal reuze mee. De eerste dag voelde ik me al heel ontspannen. Mijn telefoon lag gewoon op tafel en ik keek alleen maar als ik een berichtje kreeg. 2 keer op een dag kijk ik even naar nu.nl of teletekst (ja ja, heel ouderwets) om op de hoogte te blijven van het nieuws. 

De tijd die ik normaal gesproken zou opvullen met eindeloos scrollen door de verschillende tijdlijnen, besteed ik nu aan hele andere dingen. Ik ben veel meer boeken gaan lezen! Heel erg leuk, ik heb momenteel zelfs een heuse wachtlijst van boeken die ik graag wil lezen. Daarnaast vind ik het leuk om creatief bezig te zijn en knutsel ik momenteel aan een nieuw miniatuurhuisje. Ik luister muziek, maak wandelingen en kijk (nog wel) youtube video's. 

Om te zeggen dat ik nu tijd over hou; nee. Ik heb de tijd nu anders ingedeeld dan daarvoor. Wel voelt het als een lichte bevrijding. Ik word niet meer continu beïnvloed door diverse mensen die via hun sociale mediakanalen mij tot verschillende dingen 'over te halen'. Dat klinkt misschien overdreven, maar het gebeurde wel. Ik heb mij vaak laten beïnvloeden door het kopen van diverse producten waar ik  daarvoor überhaupt nog nooit over na had gedacht! Ik zei dan altijd lacherig tegen mijn man: 'haha, ik ben geinfulenced'. Maar zo grappig vond ik dat niet altijd. 

Of ik ooit weer helemaal terugkeer op sociale media? De tijd zal het leren. Misschien denk ik er over een jaar weer heel anders over. Misschien ook niet. Voor nu ben ik content met de situatie.


Disclaimer: Dat ik een bepaalde mening over sociale media heb, wil niet zeggen dat dat ook zo is. Als jij onwijs gelukkig bent in het leven en daarbij tienduizend keer door tijdlijnen op een dag wil scrollen dan kan ik dat alleen maar toejuichen. Doe waar jij je goed bij voelt. 



Reacties

Populaire posts