18. Mijn favoriete plekje in huis






Thuis - zelfstandig naamwoord

                    Woning waar je woont en waar je je prettig voelt

 2,5 jaar wonen we in het huis waar we nu wonen. Veel meer jaren zullen er niet bij komen in dit huis. Dit is het huis waar we voor het eerst gingen samenwonen, we gingen kijken of we het samenwonen 'aankonden'. Dat samenwonen bleek gelukkig geen enkel probleem te zijn. Dit is het huis waar we verloofd waren, waar we in oktober 2020 getrouwd terugkwamen 's avonds. Het huis met de dunne wandjes, waardoor we meerdere malen per week kunnen meeluisteren met de muziek van de buren (dat we op dat moment niet kunnen waarderen overigens!). Ook is dit de plek waar we gingen wonen voor ons werk, 170 km van mijn ouders vandaan. Een huis met vele herinneringen.

Hoe fijn is het dan ook om een plek in het huis te hebben waar je graag bent. Ik vind het fijn om in de woonkamer op de bank te hangen, in de keuken een nieuw recept uit te proberen en in de slaapkamer lekker  in bed te liggen 's avonds (zeker als het buiten keihard regent!) Maar mijn favoriete kamer van het huis is het kleinste kamertje. Het kamertje waar ik menig uur spendeer als ik alleen thuis ben. 


Als ik het heb over een klein kamertje, dan bedoel ik echt klein. De foto hierboven bestaat al bijna de hele oppervlakte van de kamer. Toen we hier net kwamen wonen leek het ons handig om boven een klein bureautje te hebben staan. Zonder er veel over na te denken kochten we een handzaam formaat bij de IKEA, we gingen er van uit dat we er toch niet veel zouden zitten (kleine inschattingsfout). 

Zoals je ziet is het aardig volgestouwd met prullaria. Dat vind ik niet erg, ik vind dat juist fijn. Ik maak aan het bureautje dan ook van alles. Zo ben ik op dit moment hier dit artikel aan het typen. Ook schrijf ik hier in mijn dagboek, hield ik mijn journal bij, teken en schilder ik hier maar werkte ook een lange tijd in dit kamertje ivm Corona.


Hierboven zie je een aantal voorbeelden van "prullen" die in de vensterbank staan, maar toch stuk voor stuk een verhaal hebben. Zo zie je links een trouwfoto van mijn ouders staan, ze waren afgelopen jaar 40 jaar getrouwd. Het spaarvarkentje is van mijn oma geweest. De plaat van de Hef in Rotterdam kocht ik toen ik daar op kamers ging wonen. De houten diertjes kreeg ik van mijn vader toen ik nog klein was, meegebracht vanuit Zuid-Afrika. 


Als je je omdraait in de kamer zie je dit staan. Links staat de boekenkast die langzaam uitpuilt met boeken en bordspelletjes. Mijn droom is om ooit van een hele wand een boekenkast te maken en boeken te gaan verzamelen, wie weet in een volgend huis. Centraal is de harp te zien, die ik er af en toe nog eens bij pak. Ik heb een tijdje harples gevolgd, een erg leuke hobby. 

De oppervlakte van deze kamer is belachelijk klein, maar ieder plekje wordt benut. Ik voel me hier fijn, rustig, op mijn gemak. Mijn man en ik hebben het er regelmatig over, want hoe kan het dat zo'n klein (op het oog nutteloos) kamertje zo belangrijk is? Ik merk dat ik behoefte heb aan zo'n plek in huis, een les die ik graag meeneem in volgende, toekomstige huizen. 

Hebben jullie thuis ook zo'n plekje?

Liefs,

Marianne

Reacties

  1. Wat een leuke favoriete plekken! Heerlijk he, ik heb er ook zeker een aantal hier in huis.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts